زیباترین تصویری که در زندگانیم دیدم نگاه عاشقانه و معصومانه تو بود.

زیبــــــاترین سخنی که شنیدم سکوت دوست داشتنی توبود.

زیبــــــــــاترین احساساتم گفتن دوست داشتن تو بود.

زیــــــــباترین انتظار زندگیم حسرت دیدار توبود.

زیباترین لحظه زندگیم لحظه با تو بودن بود.

زیبــــــاترین هدیه عمرم محبت توبود.

زیباترین تنهاییم گریه برای توبود.

زیباترین اعترافم عشق توبود

پرنده بر شانه های انسان نشست

انسان با تعجب رو به پرنده کرد و گفت :اما من درخت نیستم

تو نمی توانی روی شانه من آشیانه بسازی

پرنده گفت : من فرق درخت ها و آدمها را خوب می دانم اما گاهی پرنده ها و آدمها

را اشتباه می گیرم انسان خندید و به نظرش این خنده دارترین اشتباه ممکن بود

پرنده گفت : راستی چرا پر زدن را کنار گذاشتی ؟

انسان منظور پرنده را نفهمید اما باز هم خندید

پرنده گفت : نمی دانی توی آسمان چقدر جای تو خالی است .

انسان دیگر نخندید انگار ته ته خاطراتش چیزی را به یاد آورد

چیزی که نمی دانست چیست . شاید یک آبی دور یک اوج دوست داشتنی

پرنده گفت : غیر از تو پرنده های دیگری را نیز می شناسم که پر زدن از یادشان رفته است

درست است که پرواز برای یک پرنده ضرورت است

اما اگر تمرین نکند فراموش می شود پرنده این را گفت و پر زد

انسان رد پرنده را دنبال کرد تا اینکه چشمش به یک آبی بزرگ افتاد و به یاد آورد روزی

نام این آبی بزرگ بالای سرش آسمان بود و چیزی شبیه دلتنگی توی دلش موج زد

آنوقت خدا بر شانه های کوچک انسان دست گذاشت و گفت : یادت می آید ؟

تو را با دو بال و دو پا آفریده بودم ؟ زمین و آسمان هر دو برای تو بود.

اما تو آسمان را ندیدی . راستی عزیزم بالهایت را کجا جا گذاشتی ؟

انسان دست بر شانه هایش گذاشت و جای خالی چیزی را احساس کرد .

آنوقت رو به خدا کرد و گریست

تو معنای تمام واژه های منی برای عاشقانه هایم به دنبال واژه 

می گردم... تو بازهم در من ظهور می كنی...تو باز هم مرا به دنیای خود می

بری....

تو باز هم مثل همیشه به اوج می بریَ...به ناكجا....

لبخند كه می زنی پرنده ی دلم بال بال می زند... با این دل پر بریده

چه كنم؟...

می خواهم از آنجایی بگویم كه نگاهم در نگاهت حل شد....من عاشق تر شدم و عاشقانه ای

آبستن...در نا كجای ذهنم تو اردو زدی....دلم كه دیگر ملك خصوصی توست....و من نوشتم

از بودن تو ...تویی كه ...

از تو برای تو و برای دلتنگی های همیشگیم می نویسم...

و تو ...تو كه حجم بودنت به اندازه ی تمام هستی من است....

بگذارید همه بدانند ....بگذارید بدانند.......می خواهم فریاد كنم ....

باشد این بار هم نه....اما می گویم كه من تو را بهترین میدانم تو را...می 

خواهم تو که از هر کسی واسم عزیزتری.

الهه جونم عزیزم کار امروزت رو هیچ وقت فراموش نمی کنم

دوست دارم گلم

گاهی اوقات

احتیاج به یه آدمی داری٬

تو مثل شبنم عشقی به روی پونه عاشق

تو مثل دست سپیده پر از تولد نوری

تو مثل نم باران لطیف و پاک و صبوری

تو مثل مرهم یاسی برای قلب شکسته

تو مثل سایبان امیدی برای یک دل خسته

تو مثل غنچه لطیفی به رنگ حسرت شبنم

تو مثل خنده یاسی و مثل غربت یک غم

تو مثل جذبه عشقی در انتظار رسیدن

در امتداد نوازش گلی ز عاطفه چیدن

تو مثل نغمه موجی غریب و آبی و ساده

شبیه شاخه گلی که افق به چلچله داده

تو مثل چکه مهری ز سقف سبز صداقت

تو مثل گریه شعری بروی صفحه غربت

تو مثل لذت رویا تو مثل شوق نگاهی

هزار مرتبه خورشید و صد افق پر ماهی

تو مثل لطف بهاری پر از شکوفه خواندن

تمام هستی من شد میان شعر تو ماندن

تو مثل هر چه که هستی مرا به نام صدا کن

برای این دل سرگشته وقت صبح دعا کن