| جملات عاشقانه ازدکترعلی شریعتی
چو کس با زبان دلم آشنا نیست
چه بهتر که از شکوه خاموش باشم
چو یاری مرا نیست همدرد ، بهتر
که از یاد یاران فراموش باشم.
چه امید بندم در این زندگانی
که در ناامیدی سر آمد جوانی
سرآمد جوانی و ما را نیامد
پیام وفایی از این زندگانی.
عشق تنها کار بی چرای عالم است ، چه ، آفرینش بدان پایان می گیرد.
من چیستم؟
لبخند پر ملامت پاییزی غروب در جستجوی شب
که یک شبنم فتاده به چنگ شب حیات ، گمنام و بی نشان
در آرزوی سر زدن آفتاب مرگ.
هنگامی دستم را دراز کردم که دستی نبود
هنگامی لب به زمزمه گشودم که مخاطبی نداشتم
و هنگامی تشنه آتش شدم،
که در برابرم دریا بود و دربا و دریا …!
از دیده به جاش اشک خون می آید
دل خون شده ، از دیده برون می آید
دل خون شد از این غصه که از قصه عشق
می دید که آهنگ جنون می آید.
حرف هایی هست برای نگفتن
و ارزش عمیق هر کسی به اندازه ی
حرف هایی است که برای نگفتن دارد.
آیا در این دنیا کسی هست بفهمد
که در این لحظه چه می کشم ؟ چه حالی دارم؟
چقدر زنده نبودن خوب است ، خوب خوب خوب.
دلی که عشق ندارد و به عشق نیاز دارد
آدمی را همواره در پی گم شده اش
ملتهبانه به هر سو می کشاند
مهربانی جاده ای است که هرچه پیش می روند ، خطرناک تر می گردد
ارسال شده توسط:حمید در پنجشنبه 7 خرداد 1388 | نظرات()
|
تبلیغات 
آرشیو موضوعی
پیوندها
امكانات